|

ENGELLİLERDE GÖRÜLEN DAVRANIŞ TÜRLERİ
UYUMSUZLUK ÇEŞİTLERİ
Genel olarak
uyum sorunları üzerinde uzmanlar farklı sınıflandırmalar yapmakla
birlikte, genellikle gelip geçici olan ve psikoz veya psiko-somatik
bir hastalık teşkil etmeyen durumlar uyum veya davranış bozuklukları
uyum bozuklukları adı altında toplanmaktadır. Yörükoğlu çocuktaki
ruhsal sorunları 4 başlık altında toplamıştır.
1- Davranış
bozuklukları
Davranış
bozuklukları çocuğun çeşitli ruhsal ve bedensel nedenlere bağlı
olarak, iç çatışmalarını, huzursuzluklarını davranışa yansıtması
sonucu ortaya çıkmaktadır. Bu çocukların genellikle çevreleri ile
olan ilişkileri gergin ve sürtüşmelidir. Bu grup altında hırçınlık,
sinirlilik, geçimsizlik, kavgacılık, okuldan veya evden kaçma,
yangın çıkarma, sürekli başkaldırma ve kuralları çiğneme gibi
problemleri toplayabiliriz.
2- Duygusal
bozukluklar
Bu gruptaki
sorunlar çocuğun çevresinden çok kendisini rahatsız eden
problemlerdir. Korkular,kaygı, saplantılı düşünceler, uyku
bozuklukları, kekemelik ve tikler bu sorunlardandır. Bu belirtileri
gösteren çocuklar çevreleri ile ilişkileri çok bozuk olmayan gergin,
güvensiz, çekingen çocuklardır. Kendi iç sorunlarını dışa
yansıtmaktan çok kendilerine yönelten kaygılı çocuklardır.
3- Alışkanlık bozuklukları
Çocukluk döneminde
sıklıkla görülen parmak emme, tırnak yeme, masturbasyon, alt
ıslatma, dışkı kaçırma gibi alışkanlıkları ile ilgili problemler bu
grupta toplanmaktadır.
4- Ağır
ruhsal bozukluklar
Bu grupta ileri derecede uyumsuzluk olarak nitelendirilen
ruhsal hastalıklar yer alır. Şizofreni, paranoid, affektif gibi
psikozlar, otizm ve depresyon bu grupta yer alan problemlerdir.
UYUMSUZ ÇOCUKLARIN TEŞHİSİ
Uyumsuz çocukların
mümkün olduğu kadar erken tanınması uyumsuzluğun önlenilmesi
açısından son derece önemlidir. Uyumsuz davranışlar ne kadar erken
teşhis edilir ve tekrarı önlenirse yeni uyum davranışlarının
kazandırılması o oranda kolay olur.Uyumsuz çocukların eğitiminde
öncelikle problem davranışların saptanması, ortadan kaldırılması ve
istendik davranışların kazandırılması gerekmektedir.
Erken teşhis
eğitimin temel ilkelerinin başında gelmektedir. Oyun, çocuk için en
iyi teşhis aracıdır. Ancak, uyumsuzlukların hepsinde çocuk öncelikle
tıbbi muayeneden geçirilmelidir. Yapılan muayene ve tetkikler
sonucunda çocuğun sağlıklı olduğu anlaşıldığında zeka,yetenek,sosyal
ve uyum testleri yapılmalıdır.
Tıbbi Teşhis
Çocuğun sağlık
durumunun ilgili uzman doktorlarca ayrıntılı olarak incelenmesidir.
-
Mide ve
bağırsak hastalıkları
-
İç salgı
bezlerinin çalışma durumu
-
Görme ve
işitme
-
Sinir
sisteminin işleyişi
-
Sağlık
geçmişleri
Herhangi bir
bedensel özrünün bulunup bulunmadığı ve/veya sürekli hastalık
durumları
Tıbbi muayeneleri
sonucunda sağlıklı olarak belirlenen çocuklarda psikolojik tanı
yapılır.
Psikolojik Tanı
-
İlk
yapılması gereken bireysel zeka testleridir. Bu test çocuğun
zekasını ve yeteneklerini belirlemeye yarar.
-
İlk
yapılması gereken bireysel zeka testleridir. Bu test çocuğun
zekasını ve yeteneklerini belirlemeye yarar.
-
Yetenek
testleri
-
Psikolojik
testler verilmeli
-
Kişilik
testleri verilmeli (bunun içine çocuğun kendini ifade edemediği
durumlarda ip ucu görevi gören cümle tamamlama ve CAT gibi
projektif teknikler girer.)
-
Gözlem
yapılmalı Gözlem yapılırken tarafsız davranılmalı, esnek olmalı
ve gözlem yapıldığı çocuğa hissettirilmemelidir
-
Çocukla
görüşme yapılmalı, görüşmede çocuğu sıkıntıya sokmadan genel
sorular sorulmalıdır. Önemli olan çocukla ilgilenildiğinin
gösterilmesi ve güven duygusunun verilmesidir. Ancak aşırıya
kaçılmamalı ve çocukla sorunun nereden kaynaklandığının bulunup
çocuğun çözmesine izin verilmelidir. Yapılacak etkinlikler
birlikte düzenlenmeli ancak ilk tepki çocuktan gelmelidir.
Çocukla zorla konuşulmaya çalışılmamalı ve etkinlikler için
zorlanılmamalıdır. Örneğin, çocuktan bir aile resmi çizmesini
isteyebilir ve resimdeki kişiler ve ne yaptıkları hakkında
konuşarak çocuğun bu konudaki duygu ve düşünceleri
belirlenebilir ve problem aileden kaynaklanıyorsa bu yolla
problem belirlenebilir.
Tüm
bu testlerden sonra testler değerlendirilir ve tedavi çizelgesi
hazırlanır. Oyun terapisi veya serbest zaman aktiviteleri gibi
yöntemle çocuğun egosu güçlendirilebilir. Bireysel veya grup
terapisine alınabilir, resim, dramatizasyon, müzik, sanat
çalışmaları, spor çalışmaları, izcilik, kampçılık, dağcılık
çalışmaları ile sağaltım yapılabilir.Tedavide çocukla bireysel
terapi yapılabileceği gibi bazı durumlarda aile terapisi de
yapılabilir.
 |